Einde van het jaar. Tijd om de balans op te maken.
Een reizend jaar, letterlijk Europa door en innerlijk, mezelf door. Ik hou van reizen, onderweg zijn, ervaren hoe mooi mensen zijn, hoe diepgaand ontmoetingen kunnen zijn, iedere dag de natuur beleven met elkaar en genieten van de kleine dingen die het leven voor mij groots maken.
Figuren in tientallen soorten mos, mega dennenappels, allerlei soorten schelpen, stokken/takken en kleurige stenen.
De jongens die uren achter elkaar aanrennen zodra ze zand en water zien, Jep die een half uur staat mee te dansen met de golven. De spanning van het zien van berensporen, Brecht, die met de jongens een oude gevonden t.v. openschroeft, de blijdschap na een volbrachte (overschatte) sneeuwwandeling naar 2400 meter, de verwarming in de camper, een warme douche na 2 maanden niet douchen en ruimte na slecht weer als de zon weer schijnt.
Ervaren dat vrienden blijven en quality time met familie hebben.
En natuurlijk is reizen niet alleen maar genieten. Als het koud en regenachtig is vechten we elkaar de camper uit, het gemis van vrienden en familie, twijfel….doen we het goed? moeten we de kinderen meer vastigheid bieden, moeten we harder trekken aan schoolwerk, of behoefte aan eigen tijd. Hoe regelen we dit met elkaar? Hoe blijven we zingeving vinden onderweg en wat willen we met de toekomst?
Op ons heerlijke plekje op de Hendrikkade wonen, dichtbij fijne buren, familie, vrienden en werk of toch de sprong wagen naar een community-achtig leven met veel gelijkgestemden die onze waarden delen en waar veel kinderen unschoolen, dus gewoon leren en alles tot zich nemen, omdat ze zo zijn/omdat ze zijn.
De spagaat die ik soms voel is groots en als ik mezelf dan weer rustig wil krijgen, kijk ik naar het NU en zie ik vooral veerkrachtige blije creatieve kinderen die hele dagen in beweging zijn en heel veel vragen stellen en antwoorden vinden. Als Brecht in de flow zit zie ik hem genieten van het (bijna) schrijven van ons boek, dingen uit elkaar halen en repareren met de jongens, genieten van inspirerende ontmoetingen, muzieklijsten maken voor onze acrobatiekshow en genieten van samen de mooiste plekken van Europa ontdekken.
En ikzelf…In het nu is het goed. Dan ontmoet ik inspirerende mensen en daardoor inspiratie in mezelf, ik doe m’n handstanden en acrobatiek met Brecht, Ik lees, brei, haak, jongleer, diabolo. Ik speel handbal en voetbal of tikkertje met de mannen. Ik neem tijd om te koken, te borrelen en te mijmeren. Ik geniet van een koude plons onder een waterval en als er een douche is, geniet ik van iedere druppel.
Ik hou ervan om niet alles altijd tot m’n beschikking te hebben. Als het er dan is, geniet ik driedubbel en dwars!
Op naar 2026
Wat doelen die we hebben….een boek schrijven met “verhalen vol vertrouwen”. Acrobatiek voor jong en oud op festivals en campings aanbieden. Blijven vertrouwen dat ons pad zich gaat uitstippelen en blijven leven in het NU.
Dit nummer ter inspiratie. Vind ik mooi!