Gelukkig hebben we de foto’s nog

Pfff afscheid nemen is niet leuk! Zeker niet na twee super weken. Nadat moeders en Theo 2 dagen zelf op de fiets doorgebracht hadden in ons dorpje Sré Ampil, daar alle dorpskinderen met “suicidaal” (sueseday betekent “hallo”) begroet hebben, geen lunch hebben kunnen vinden omdat de restaurantjes er toch echt anders uitzien en vies en bezweet terugkwamen, was het tijd om te gaan… op vakantie naar Koh Kong, Kep en Kampot.

In Koh Kong zijn we de jungle in geweest en hebben we geweldige watervallen bezocht. De eerste dagen hebben we nog wat meer in de westerse restaurantjes en in hotels met gladgestreken witte lakens en warme douches doorgebracht. Dat hebben we in de dagen erna langzaam afgebouwd. In Kep hebben we de lokale restaurantjes opgezocht. Iedere dag iets meer Cambodjaans, dus nu ook Cambodjaans eten, wat in houd de helft van je bestelling krijgen, met stokjes en met je handen eten, bij elk slokje bier staand proosten en naar luid etende en drinkende Khmer mannen kijken. Heerlijk om dit met moeders en Theo te delen. We hopen dat zij er ook zo over dachten:-)

Van Kep door de rijstvelden heen op de mountainbike naar Kampot gefietst. Soms wat te kleine paadjes langs het water en over dirt roads, maar we hadden dan ook niet voor niets een mountainbikes gehuurd toch?

Ook in Kampot genoten en een echte Cambodjaanse Accommodatie geboekt, superplek langs het water, maar ook een plek waar je in je hut je klamboe nodig hebt en waar er af en toe ook wat Gecko’s van 30 cm groot door je kamer heenlopen. Gelukkig liepen die alleen bij Annemie en Theo in de hut;-)

Misschien lijkt het nu allemaal verschrikkelijk, maar het was geweldig, zeker om nog even af te sluiten in Phnom Penh met een afscheidsetentje met Khmerbarbecue. Hopelijk hebben ze het de laatste dagen in Siem Reap net zo leuk als wij het in de dagen met hun vonden. Heel gek idee dat we ze nu echt 1,5 jaar niet meer gaan zien, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

1 2 ►